Dziś przedstawię jak zrobić stylizowaną komodę ze starych szafek nocnych Kilka dni temu zabrałam się za metamorfozę dwóch starych szafek...
Zatrzymaj się. Nie scrolluj bezwiednie kartek życia, nie przeglądaj pobieżnie prasy, nie uciekaj wzrokiem od rozmówcy, gdy czujesz, że w tym czasie masz coś do zrobienia innego, ważnego. Bo czy na pewno ta chwila jest mniej ważna od całej listy zadań w kalendarzu? Czy warto żyć, aby tylko chcieć więcej, więcej, więcej, ukracając tym samym przyjemność z jego doświadczania?
Zatrzymaj się. Nie scrolluj bezwiednie kartek życia, nie przeglądaj pobieżnie prasy, nie uciekaj wzrokiem od rozmówcy, gdy czujesz, że ...
Lubię smak domowych posiłków. Świeże produkty, dorodne warzywa i aromatyczne zioła. Zdrowo, naturalnie i bez większego przeładowania potraw różnorodnymi mieszankami przypraw. Na wielki zbiór warzyw z mojego ogrodu nie mam co nawet liczyć, za to bez problemu wyhodowałam własne zioła.
Moja przygoda z własnym zielnikiem trwa już szósty rok, ale dopiero od dwóch lat suszę zioła na równi z ich zamrażaniem. Dlaczego? Zwyczajnie wszystko wcześniej zjadaliśmy na świeżo, a resztę mroziłam. Które zioła lepiej zamrozić, a które ususzyć? To już zależy od indywidualnych upodobań smakowych. Pisałam o tym tutaj, a dziś chciałabym Wam opowiedzieć moje wrażenia. Świeże zioła zbieramy od wiosny do jesieni, a kiedy to już zależy od danej rośliny. Niektóre zioła zbiera się jeszcze przed kwitnieniem, inne w trakcie.
W naszym ogrodzie posadziłam w tym roku cząber, oregano, bazylię, tymianek, natkę pietruszki, koperek i majeranek. Natkę pietruszki jak i koperek zdecydowanie najlepiej mi mrozić. Zawsze dokładnie płuczę rośliny i suszę delikatnie, ale dokładnie ręcznikiem papierowym. Potem drobno pokrojone przechowuję w słoikach w zamrażarce. W tym roku sporo się ich uzbierało, bo kilka litrowych słoików, a jeszcze natka rośnie w zielniku. Bazylię możecie zamrozić (całe listki) lub zrobić np. sól bazyliową:) Resztę, czyli cząber, oregano, tymianek i majeranek ususzyłam. Od rodziców i teściów dostałam po pięknym bukiecie mięty oraz małą gałązkę lawendy. Ususzyłam również wielkie baldachy kopru zakupionego w nadmiarze do ogórków. Wszystkie rośliny przebrałam z brzydkich liści, posortowane pozwiązywałam w małe bukieciki i powiesiłam na wolnym powietrzu pod osłoną naszego parawanu, gdzie panuje przyjemny cień.
Kilka przydatnych informacji, które znalazłam w sieci:
CZĄBER – suszyć całą część nadziemną, bądź tylko same wierzchołki pędów, wiązać w pęczkach i wieszać na sznurze lub rozkładać cienką warstwą na siatkach, w temperaturze otoczenia (nie wyższej niż35°C) w przewiewnym miejscu.
OREGANO - suszyć w całości, a następnie „ocierać”, czyli pozbawić łodyg zachowując kwiat i liście. Suszyć w temperaturze 35°C. Surowiec tzw. klasy pierwszej zachowuje swoją naturalną barwę. Świeże kwiaty oregano są tak samo jadalne, i tak samo smaczne jak liście.
TYMIANEK - ziele można suszyć w cieniu lub w suszarniach do 35°C. Mniejsze ilości można suszyć powiązane w pęczki, zawieszone na sznurkach. Tymianek schnie dobrze zachowując zieloną barwę liści.
MIĘTA - obrywać liście i suszyć je luźno rozłożone w temperaturze nie przekraczającej 35°C, wyższa powoduje znaczne straty w olejkach. Nie wolno suszyć jej na wolnym powietrzu lub w słońcu. Możemy przeprowadzić również jej drugi zbiór, wówczas suszymy już całe ziele wraz z łodygą.
MELISA – pędy można suszyć w całości lub obrywać liście i suszyć je cienką warstwą w miejscu ocienionym bardzo uważnie w temperaturze 35°C.Ziele powinno zachować swój swoisty kolor, nie może zczernieć.
LAWENDA – możemy suszyć w miejscach przewiewnych i zacienionych, rozkładając cienką warstwą lub w suszarniach ogrzewanych w temperaturze nie przekraczającej 35°C. Wysuszona powinna mieć ładną, naturalną barwę, zapach aromatyczny i przyjemny.
Suszone zioła najlepiej przechowywać w szczelnych słoiczkach. Ja kupiłam takie typu weck z gumką. Po otarciu ziół można z nich korzystać minimum do kolejnego lata, kiedy to cały proces suszenia możemy znowu powtórzyć:))
Lubię smak domowych posiłków. Świeże produkty, dorodne warzywa i aromatyczne zioła. Zdrowo, naturalnie i bez większego przeładowania po...
Praca w domu. Dla jednych wymarzona ciepła posadka w idealnym otoczeniu, pośród domowych pieleszy. Dla innych zmora i utrapienie, niekończące się nadgodziny i brak urlopów. Jak to jest naprawdę?
Zacznijmy od początku.
Oboje z mężem mamy to szczęście, że każde z nas pracuje na własny rachunek. Nie musimy codziennie rano zrywać się punkt szósta, czy nawet wcześniej, żeby jechać do centrum. Nasze centrum życia, pracy i odpoczynku jest w jednym miejscu - w naszym domu.
Oboje tak planowaliśmy, żeby w naszym obecnym domu znalazł się kącik do pracy. Znalazło się nawet więcej miejsca, bo pod dachem każde z nas ma własny gabinet. Mieszkamy tu niecałe 3 lata, a od prawie 5 lat (z małymi przerwami) pracujemy z domu i nie zawsze było różowo. Jak to zatem jest z tą pracą w domowych pieleszach? Warto? W Wasze ręce oddaję nasz mały rachunek sumienia i kilka wskazówek do przeanalizowania:)
1. Organizacja i systematyczność
Żeby pójść do pracy trzeba po pierwsze WSTAĆ. Czasem nie jest to łatwe zadanie, gdy po męczącej nocy (małe dzieci przychodzące do naszego łóżka - niemal codziennie!) trzeba ogarnąć się, oporządzić dzieci, posłać do przedszkola, coś zjeść i rozpocząć finalnie pracę. Dobra organizacja w tym przypadku to podstawa. Wczesne pobudki są kluczem, aby nie zacząć pracy grubo po 9:00 - co niestety wiąże się z jej zakończeniem o 17:00. Jeśli pobudka nie wypali, bądź jeśli dzień był poszatkowany z jakiś powodów, praca się przeciąga i po położeniu dzieci spać, otwieramy jej drugi rozdział...
2. Dojazdy
A raczej ich BRAK:)))) To zdecydowanie duży plus. Mieszkając na obrzeżach miasta unikamy korków do centrum oraz z powrotem. To naprawdę duuuży plus.
2. Miejsce do pracy
Jeśli mamy osobny gabinet, jesteśmy szczęściarzami. Jeśli nie potrzebujemy wielkiej pracowni, a jedynie wydzielone miejsce w zacisznym pokoju, mamy szczęście. Jeśli pracujemy w salonie, gdzie kręcą się obok domownicy, dzieci bawią się pod nogami, musimy mieć naprawdę dużo silnej woli i samozaparcia, aby sumiennie oddać się projektom. Wszystkie te stany przerobiliśmy na sobie i własny - USTRONNY - kąt do pracy to zbawienie.
3. Wyżywienie
Najlepiej byłoby przygotowywać sobie obiad na kilka dni naprzód. Robić to wieczorami, gdy dom śpi, aby szybko i sprawnie podgrzać go tylko kolejnego dnia i nie przerywać pracy. Taaak, tak by było najlepiej. A jak jest u nas? W naszym domu gotuję tylko ja. Z góry proszę nie piętnować mi tu mego męża, on po prostu nie umie i może to i lepiej;) A skoro już ja gotuję, to teoretycznie mogłabym to robić wieczorami. Ale po pierwsze - nie chce mi się, choć czasem się zdarza. Po drugie - lubię wszystko świeże, nie lubię odgrzewanych potraw, a zwłaszcza w mikrofali, której unikam jak ognia. Dlatego gotuję w trakcie dnia, rano nastawiam zupę, co jakiś czas doglądam nie przerywając pracy. Mięso najczęściej robię na dwa dni, dodatki zawsze gotuję tuż przed podaniem. I tak to wychodzi, że mniej więcej co dwa dni mam przerwę w ciągu dnia na gotowanie, którą "odrabiam" wieczorami. Mi to jednak pasuje. A zakupy zawsze najlepiej robić wieczorami lub z rana. Mamy to szczęście, że sklepy też mamy pod nosem i jak się czegoś zapomni to nie ma problemu. Oj nawet nie wiecie ile razy zdarzyło mi się wołać do męża: "misiu, a możesz wyskoczyć do sklepu?" - to tak w kwestii dobrej organizacji;P
4. Urlopy
Z tymi urlopami to jest tak, że teoretycznie możemy sobie zrobić urlop w każdym momencie, ale jak już go sobie zrobimy to: a) nikt nam za niego nie zapłaci, b) jesteśmy z pracą do tyłu, bo pracujemy zadaniowo. Dlatego dwutygodniowy urlop to spore obciążenie dla naszego budżetu, a czasem ciężko go zaplanować, bo zawsze jest w pracy coś do zrobienia.
Z drugiej strony można wykorzystać opcję pracy zdalnej i wyjechać gdzieś z rodziną , aby pracować i wypoczywać w innym miejscu. Wykorzystaliśmy tę możliwość kilka razy i było fajnie, choć zawsze osoba przy dziecku "trochę mniej" odpoczywa, niż by chciała;)
5. Dzieci
Praca w domu z dziećmi? Niemożliwe.
Jeśli spodziewaliście się innej odpowiedzi, słodzenia i wychwalania tego stanu pod niebiosa, to albo ja mam wyjątkowo wymagające uwagi dzieci, albo jestem mało zorganizowana. Albo wiecie co? Napiszę inaczej. Praca w domu z dziećmi pod bokiem jest możliwa, ale zupełnie nieefektywna. Kto pracuje zadaniowo, ten wie. Nie zrobisz - nie zarobisz. Gdy się pracuje z maluchem raczkującym pod nogami, ogarnia dom, zabawia się dziecko, próbuje ugotować obiad, to nagle te proste czynności stają się jak jazda na kolejce górskiej. Jak dobrze, że istnieją przedszkola, bo bym zwariowała. I nie zrozumcie mnie źle - problem nie leży w dzieciach, tylko w priorytetach. Dla mnie jako mamy, najważniejsze jest dobro moich pociech, mojej rodziny. Nigdy nie będzie inaczej. Mając dzieci w wieku przedszkolnym naturalne jest że dużo chorują (teraz na szczęście mniej) i pozostają pod moją opieką w domu. A wtedy nie pozostaje nic innego jak ponieść się tą kolejką górską hen daleko, odpuszczając przy tym pracę lub jak w naszym przypadku - pracować wieczorami choć trochę.
6. Życie rodzinne
Warto ustalić sobie na początku granice gdzie kończy się praca a zaczyna się życie rodzinne. Miotanie się gdzieś pomiędzy będzie nieefektywne i frustrujące dla każdej ze stron. Plusem jest, że widzimy się jako rodzina więcej, niż gdybyśmy znikali na długie godziny poza dom. Dzieci by były dłużej w przedszkolu, potem trzeba by było dojechać, chwila zabawy, kolacja i kładzenie spać. Przerabialiśmy to na własnej skórze i nam to nie odpowiada. Gdy nie musimy wybierać się do biura, jest mniejszy pośpiech, a przez to mniejszy stres. Można czasem z rana jeszcze poleżeć i potulić się z dzieciakami, zanim pójdą do przedszkola. Z mężem widuję się częściej i niekoniecznie musimy być odseparowani, możemy też robić sobie przerwę w tym samym czasie. Jemy wspólnie posiłki (najczęściej, ale zdarza się, że talerze wędrują do gabinetów). To my ustalamy co, gdzie i kiedy, więc jesteśmy bardziej dyspozycyjni w temacie wszelkich wizyt u lekarza czy chociażby dziecięcych przedstawień w przedszkolu. Dobra organizacja dnia pracy to efektywne wykorzystanie czasu, a dzięki temu pełniejsze życie rodzinne.
Jestem ciekawa jakie są Wasze doświadczenia związane z pracą w domu. Lubicie i korzystacie? Czy zrezygnowaliście po tygodniu jazdy górską kolejką? ;)
Ps. zdjęcia pokazują tzw. real life z naszego domu w godzinach pracy, czyli jak nie dzieci, to kot na głowie lub kolanach;)
Ps. zdjęcia pokazują tzw. real life z naszego domu w godzinach pracy, czyli jak nie dzieci, to kot na głowie lub kolanach;)
Pozdrawiam
Magda
Praca w domu. Dla jednych wymarzona ciepła posadka w idealnym otoczeniu, pośród domowych pieleszy. Dla innych zmora i utrapienie, niekończą...
Lubicie domowy recykling? Kiedy opatrzą się nam nasze rzeczy, warto zastanowić się zanim podejmiemy radykalne kroki i zechcemy coś wyrzucić. Jeśli tylko możemy - spróbujmy odnowić coś, co wymaga jedynie drobnych poprawek, odświeżenia czy delikatnego podrasowania. Nic bowiem tak nie cieszy jak samodzielnie wykonane dekoracje w niepowtarzalnym kształcie. I ta świadomość, że wystarczy chwila pracy, a nagle coś starego nabiera rumieńców i znów cieszy oko.
Lubicie domowy recykling? Kiedy opatrzą się nam nasze rzeczy, warto zastanowić się zanim podejmiemy radykalne kroki i zechcemy coś wyrz...
Nasze wakacje były bardzo spontaniczne. Totalne last minute, choć już od paru miesięcy debatowaliśmy gdzie i na ile pojechać. Nie żebyśmy mieli worek pieniędzy na taki wypad, po prostu nie mogliśmy się z mężem dogadać! A może mazury, a może morze, a może to, a może tamto. Ech, nigdy nie byłam tak zmęczona wyborem wakacji jak wtedy;) Aż z tego całego zmęczenia wykluła się myśl. A gdyby tak pojechać tylko we dwoje, gdzieś gdzie się wygrzać można, pozwiedzać, wypocząć i mieć tyle wspomnień, że głowa mała?
Nasze wakacje były bardzo spontaniczne. Totalne last minute, choć już od paru miesięcy debatowaliśmy gdzie i na ile pojechać. Nie żebyś...
Witajcie po krótkiej przerwie. Czasem człowiek musi oderwać się od wszystkiego, zostawić urządzenia elektroniczne i włączyć tryb "życie". Ja zostawiłam rozgrzebane projekty, maile i niedokończone sprawy, wyłączyłam komputer i wyjechałam. Wakacje last minute to nie jest coś, na co możemy sobie ot tak pozwolić. Jednak, gdy nadarzyła się okazja - dzieci wyjechały z dziadkami na wczasy, my mieliśmy dwie opcje. Albo gnijemy we Wrocławiu, pracujemy i udajemy, że da się tak wypocząć, albo rzucamy na chwilę wszystko i lecimy w nieznane. No i zaryzykowaliśmy. Nie jest bowiem sztuką sumienne wykonanie pracy, ale budowanie nadszarpniętych stresem i życiem relacji. Po tygodniu spędzonym na cudownej wyspie Korfu, mogę śmiało stwierdzić, że to było coś, czego potrzebowaliśmy. Intensywne życie we Wrocławiu zamieniliśmy na intensywne zwiedzanie wyspy, ale taki odpoczynek właśnie lubimy. Zanim jednak pokażę Wam zdjęcia i oprowadzę po najpiękniejszych zakątkach Korfu, chciałam Was zaprosić w inne miejsca.
Jak zapewne już wiecie - jestem wielką fanką Instagrama. Sama aplikacja jest bardzo prosta, intuicyjna i chyba nie trzeba jej przedstawiać. Dla niewtajemniczonych (a są tu jeszcze tacy?? bo nawet 80-letnia babcia mojego męża go używa!;) ) jest to aplikacja na telefonie, w której publikować można zdjęcia lub krótkie filmiki. Można też stać się częścią instagramowej społeczności, gdzie obserwujemy innych użytkowników, komentujemy czy rozdajemy ♥.
Jak zapewne już wiecie - jestem wielką fanką Instagrama. Sama aplikacja jest bardzo prosta, intuicyjna i chyba nie trzeba jej przedstawiać. Dla niewtajemniczonych (a są tu jeszcze tacy?? bo nawet 80-letnia babcia mojego męża go używa!;) ) jest to aplikacja na telefonie, w której publikować można zdjęcia lub krótkie filmiki. Można też stać się częścią instagramowej społeczności, gdzie obserwujemy innych użytkowników, komentujemy czy rozdajemy ♥.
Niejednokrotnie publikowałam tu na blogu zdjęcia z mojego kanału, dzięki którym możecie zobaczyć jak mieszkamy, co robimy - tak na co dzień, zwyczajnie. Dziś jednak nie będę Wam ich pokazywać. Możecie je zobaczyć na dole bloga albo kliknąć tutaj;)
Dziś zapraszam Was do miejsc, które mnie osobiście urzekają, inspirują i motywują. Dzięki nim mam ochotę czerpać z życia garściami, cieszyć się codziennością. łapać wspomnienia. A potem do nich wracać. Dla mnie to czysta przyjemność móc zatrzymać się na chwilę, w tym szalonym pędzącym świecie, popatrzeć się na zdjęcie i zwyczajnie się uśmiechnąć.
Courtney Adamo to mama czwórki dzieci mieszkająca w Londynie, gdzie można podglądać jej intensywne i pełne radości codzienne migawki. Od niedawna rodzina porzuciła ukochane miasto i wyruszyła na roczną wyprawę w nieznane. Zamierzają przemierzyć świat wzdłuż i wszerz, a wszystko po to, aby jeszcze bardziej wzmocnić rodzinne więzi i poznać smak przygody.
lubię za:
- styl
- odwagę
- piękną codzienność ze szczęściem wymalowanym na twarzy roześmianych dzieciaków
- warto zajrzeć do wcześniejszych wpisów, by przejść się po Londynie wraz z dzieciakami i Courtney;)
Amanda Watters, jak sama pisze o sobie, jest po prostu... szczęśliwa:)
lubię za:
- subtelne, a zarazem pełne emocji zdjęcia
- wspaniałe kadry
- zwyczajną - niezwyczajną prozę życia
- fantastyczne wnętrza w tle
Znacie? Lubicie? No musicie poznać, jeśli jeszcze tego nie zrobiliście:) Nie będę się rozpisywać, bo wystarczy zobaczyć instagramowy wall Mrs.Polki, aby odkryć że:
- styl i życie mogą być malowane pastelami
- w tym domu czuć szczęście na kilometr
- świetny gust i konsekwencja w doborze domowych dodatków są godne podziwu
Bajecznie kolorowy profil Syl zawsze daje mi powód do uśmiechu i rozpogadza w nawet pochmurny dzień:))
lubię za:
- kolor, kolor, kolor! Ten profil aż kipi kolorami:)
- odwaga i konsekwencja
- kreatywność
- ciekawy design i świetne grafiki
Ten apetyczny profil zdecydowanie kręci się wokół stołu;)
lubię za:
- piękne zdjęcia jedzenia, doskonale ujęte, tak że od razu mam ochotę pożreć telefon!!!
Paulina mieszka z rodziną na Podlasiu. Wspólnie z mężem prowadzi duże gospodarstwo i agroturystykę. Podziwiam jej podejście do życia i prowadzeniu biznesu ze szminką na ustach i w kaloszach:))
lubię za:
- naturalność
- pełne humoru podejście do życia
- ideę slow life, która pomimo ciężkiej pracy na wiejskiej farmie pięknie dopełnia całokształtu życia.
Za Gałązkami kryje się bardzo przedsiębiorcza mama, która nie tylko ma świetny gust i fantastyczne dzieciaki, ale też prowadzi własny sklep z asortymentem dziecięcym. Gdy oglądam zdjęcia słodkiej Liwki, aż mam ochotę na kolejne maleństwo, tylko ciiii;P
lubię za:
- styl i modę dziecięcą
- przyjemnie kadry i konsekwencję stylistyczną w prowadzeniu profilu
...
Jestem ciekawa czy znacie te miejsca, podglądacie, lubicie...? A może chcielibyście się podzielić Waszymi ulubionymi profilami i tym, co Was w nich urzeka? Nie ma nic lepszego niż pozytywni ludzie, świetne zdjęcia i to magiczne COŚ, co sprawa, że każde zdjęcie jest wyjątkowe nie tylko dla jego autora:))
Ps. Jeśli używacie Instagrama to warto robić to świadomie, a nie rozdając serduszka na oślep. Dla mnie ta aplikacja to nie tylko radość dzielenia się swoimi kadrami z życia, ale też czerpanie tej radości od innych osób, które sama obserwuję. I wiem, że nigdy nie będę przeglądać i obserwować tysięcy profili innych osób, których nie znam. Wolę skupić się na tych, które dla mnie coś znaczą, dzięki którym poznałam fantastycznych ludzi, niejako uczestniczę w ich życiu, dzielę radości i smutki, a nawet wymieniam maile! I myślę, że o to tu właśnie chodzi. Inaczej... szkoda naszego czasu.
Magda
Witajcie po krótkiej przerwie. Czasem człowiek musi oderwać się od wszystkiego, zostawić urządzenia elektroniczne i włączyć tryb "życi...
Witajcie:) Jak Wam mija weekend? Jesteście już po urlopie czy jeszcze czekacie na wymarzony wypoczynek? Ja dziś "nadaję" do Was z naszego zacisznego ogródka, gdzie na białej ławeczce zabranej z przedpokoju, wymościłam sobie przytulny kącik z kilkoma poduszkami i kocem (pogoda taka kapryśna!). Wpadam tu jednak na szybko z kilkoma zdjęciami, które postanowiłam umieścić zanim będzie na nie za późno. To zdjęcia, które zrobiłam do sesji w GCStyle, ale do magazynu finalnie się nie załapały. Nie wiem kiedy będę miała czas na ponowne wysprzątanie chaty na błysk, bo obecnie dzieci mają wakacyjną przerwę i zapewniam Was, że o takim porządku jak na zdjęciach to mogę jedynie pomarzyć. Na razie najgorzej jest z czyszczeniem okien, bowiem dzikie szaleństwa na ogrodzie (basen + konewki + sikawki = wodne wojny;) powodują nieustanne mokre okna, których to czyszczenie sobie odpuszczam chyba do końca sezonu;) A co tam się będę męczyć, wszak pożyć też trzeba:D Nie przedłużając - zdjęcia niedługo będą nieaktualne, bo lato trwa krótko, dekoracje się zaraz zmienią, kupiłam lampę do salonu (jedna goła żarówka mniej!!:) a w kuchni już od dobrych kilka tygodni stoi nowa komoda:D Zatem do następnego, ja lecę szukać urlopu last minute, trzymajcie kciuki abym znalazła ciekawą ofertę:)))
Ps. Wiecie że właśnie mija rok od naszego remontu? Nie mogę uwierzyć jak szybko to zleciało... i że nadal lamp brakuje;P Ale nie od razu Kraków zbudowano. Wszak tuż po remoncie wyglądało to tak: LINK :)
Witajcie:) Jak Wam mija weekend? Jesteście już po urlopie czy jeszcze czekacie na wymarzony wypoczynek? Ja dziś "nadaję" do Was z...
Nie mogłam się doczekać.
Przebierałam nogami, zaglądałam, sprawdzałam, czekałam naprawdę cierpliwie.
I w końcu już jest!
Zielone Czółno!
 |
| Najnowsze - letnie wydanie magazynu Green Canoe Style jest już dostępne:)) |
Czemu tak na nie czekałam?
Oprócz tego, że zawsze z zapartym tchem czytam każde wydanie Czółna, wracam, przeglądam i wertuję od nowa wirtualne kartki, tym razem mam przyjemność sama nim płynąć:) Nawet nie wiecie ile to dla mnie znaczy... Jestem PRZEszczęśliwa, bo spełniło się jedno z moich marzeń... :)
Zapraszam i dajcie znać jak wypadło...
Trzy dni sprzątałam, potem wygoniłam rodzinę na cały dzień, aby niczego nie przestawiali;P, abym mogła w spokoju zrobić zdjęcia...
Ja lecę czytać inne artykuły, bo na razie przejrzałam tylko na szybko i mam niedosyt:)))
Buziaki
Magda
Nie mogłam się doczekać. Przebierałam nogami, zaglądałam, sprawdzałam, czekałam naprawdę cierpliwie. I w końcu już jest! Zielone Czół...
Znacie taki tort, tak lekki i pyszny, że można go zjeść niemalże bez wyrzutów sumienia? Gdy patrząc na niego wyobrażacie sobie lekką pierzynkę lub chmurkę, prosto z nieba zdjętą? Znacie?
Ja znam i przepisem się dziś podzielę:))
Kilka dni temu mój synek obchodził piąte urodziny, które wczoraj świętowaliśmy w gronie rodzinnym. Babcie, dziadkowie, prababcia, my-rodzice i mali solenizanci to grono, które niełatwo zadowolić jednym tortem. Ale udało się!
Tort zachwalali nie tylko dorośli, ale przede wszystkim dzieci, które dosłownie pochłonęły swoje porcje. A musicie wiedzieć, że moje pociechy mają już swoje preferencje i ulubione smaki;) Jeszcze dziś rano zjadaliśmy ostatki po tym przepysznym torcie. Jedyne co po nim zostało, to te zdjęcia, robione na szybko telefonem.
Jak możecie zauważyć tort nie ma wyglądu typowo dziecięcego, choć finalnie znalazły się na nim akcenty tematycznych dekoracji zgodnie z wytycznymi mojego pięciolatka:) Pomimo tego, gdy synek zobaczył ten torcik z jego ulubionymi malinami na górze, to niemal zapowietrzył się z zachwytu. W dodatku jak się dowiedział z jakich składników został zrobiony, to zaczął piszczeć i skakać. No miód na moje uszy, aż się rozpłynęłam;)
Tort jest bardzo prosty, szybko się go robi, ale z odstępami czasu. Przeddzień imprezy przygotowałam z rana biszkopt (syn mi pomagał, pewnie dlatego taki dobry wyszedł;D), wieczorem nakładałam poszczególne warstwy i sruu do lodówki. Owoce na wierzch dodałam na godzinkę przed imprezą (stąd zdjęcia na szybko...), aby nie puściły przypadkiem soku i nie rozpuściły bitej śmietany.
To co, macie ochotę na kawałek?
Oto przepis:
BISZKOPT
5 DUŻYCH JAJEK
SZKLANKA CUKRU PUDRU
ŁYŻKA CUKRU WANILIOWEGO
3/4 SZKL. MĄKI ZIEMNIACZANEJ
3/4 SZKL. MĄKI TORTOWEJ
ŁYŻECZKA PROSZKU DO PIECZENIA
TŁUSZCZ DO WYSMAROWANIA TORTOWNICY
PRZETARTE PRZEZ DROBNE SITO SUCHE BISZKOPTY
Żółtka oddzielamy od białek. Białka z dodatkiem łyżeczki cukru pudru ubijamy na bardzo sztywną pianę. Żółtka ucieramy z pozostałym cukrem pudrem oraz cukrem waniliowym, dodając po łyżce zimnej wody (łącznie 3 łyżki). Masę z żółtek łączymy z przesianymi przez sito dwoma rodzajami mąki i proszkiem do pieczenia. Dodajemy pianę z białek i delikatnie wyrabiamy jednolite ciasto, które przekładamy do przygotowanej wcześniej formy. Tortownicę należy wysmarować tłuszczem (ja używam masła) oraz wysypać biszkoptami. Pieczemy w temp. 160st. C około 30 minut*.
*Ciasto piekłam chyba z 40-45, bo ciasto bardzo wyrosło i zawsze sprawdzam patyczkiem czy jest w środku suche. Najpierw piekę dolną grzałką (około 15 min aż porządnie wyrośnie) potem włączam również górną. Średnica mojej tortownicy: 22cm.
BITA ŚMIETANA
2x ŚMIETANA KREMÓWKA 500g
4x ŚMIETANFIX
ŁYŻKA CUKRU PUDRU
Dobrze schłodzoną śmietanę ubijamy przez chwilę mikserem, następnie dodajemy cukier puder i śmietanfix. Ubijamy na sztywno.
DODATKI
NUTELLA
LETNIE OWOCE SEZONOWE - u mnie MALINY
BIAŁA CZEKOLADA
PRZYGOTOWANIE
Wystudzony biszkopt dzielimy na 3 części. Tuż przed nałożeniem masy śmietanowej nasączamy każdy płat. Ja używam w tym celu herbaty z dużą ilością świeżego soku z cytryny -idealnie się sprawdza jako lekki kontrast do słodyczy biszkoptu.
Na pierwszy płat ciasta nałożyłam bitą śmietanę, drugi biszkopt posmarowałam cienko nutellą, ułożyłam maliny i wypełniłam bita śmietaną. Na ostatni płat ciasta, posmarowany obficie bitą śmietaną, ułożyłam owoce, posypałam startą białą czekoladą (wiórki zrobiłam w różnych rozmiarach).
I... tyle!
Oto mój przepis na idealny lekki tort, którym będą się zajadać wszyscy. Bez wyjątku*, serio!
(*mój mąż nie przepada za tortami, a ten mu bardzo smakował:))
Polecam wszystkim ten chmurkowy torcik, niebo w gębie!
Pozdrawiam
Magda
Znacie taki tort, tak lekki i pyszny, że można go zjeść niemalże bez wyrzutów sumienia? Gdy patrząc na niego wyobrażacie sobie lekką pi...
