Gdybym powiedziała mojemu (prawie) sześciolatkowi jaki dałam tytuł tego wpisu, to zapewne nastąpiła by wielka konsternacja i po chwili ...
Powoli zabieram się za porządki i nową organizację przestrzeni w pokoju syna. To już duży chłopak, w tym roku skończy 6 lat. Jego potrzeby wciąż się zmieniają, a "stare" kąty wymagają lekkiego odświeżenia po intensywnych zabawach. Póki co nie pali mi się do gruntownego remontu, choć w głowie kiełkuje od dawna kilka pomysłów. Czekam na wiosnę i przystępniejsze temperatury by można było zabrać się do takich prac. Tymczasem w przypływie weny zabrałam się za szycie różnych dodatków, by pozbyć się nagromadzonych przez lata materiałów. Powstało kilka poszewek na poduszki, girlanda, nowa pościel do łóżeczka dla lalek i kosz na zabawki. Dziś zapraszam nie tylko do obejrzenia moich wytworów, ale też nauki! W dalszej części postu pokażę jak wykonać właśnie taki miękki koszyk :)
Powoli zabieram się za porządki i nową organizację przestrzeni w pokoju syna. To już duży chłopak, w tym roku skończy 6 lat. Jego potrze...
Nie mogłam się doczekać.
Przebierałam nogami, zaglądałam, sprawdzałam, czekałam naprawdę cierpliwie.
I w końcu już jest!
Zielone Czółno!
 |
| Najnowsze - letnie wydanie magazynu Green Canoe Style jest już dostępne:)) |
Czemu tak na nie czekałam?
Oprócz tego, że zawsze z zapartym tchem czytam każde wydanie Czółna, wracam, przeglądam i wertuję od nowa wirtualne kartki, tym razem mam przyjemność sama nim płynąć:) Nawet nie wiecie ile to dla mnie znaczy... Jestem PRZEszczęśliwa, bo spełniło się jedno z moich marzeń... :)
Zapraszam i dajcie znać jak wypadło...
Trzy dni sprzątałam, potem wygoniłam rodzinę na cały dzień, aby niczego nie przestawiali;P, abym mogła w spokoju zrobić zdjęcia...
Ja lecę czytać inne artykuły, bo na razie przejrzałam tylko na szybko i mam niedosyt:)))
Buziaki
Magda
Nie mogłam się doczekać. Przebierałam nogami, zaglądałam, sprawdzałam, czekałam naprawdę cierpliwie. I w końcu już jest! Zielone Czół...
To już się stało moją małą tradycją, że z początkiem wiosny lub lata szyję kocyki. Wszystko dlatego, że zakochana w minky postanowiłam dawno temu uszyć własnoręcznie taki kocyk. Spodobały się one nie tylko mnie, ale moim przyjaciółkom, Jednak te wiosenno/letnie nie są takie zwyczajne i nie mam tu na myśli materiałów. Te małe puchate otulacze są dla wyjątkowych małych właścicieli;) Kilka dni temu przekazałam kocyk przyszłej mamie. Był grill, byli nasi przyjaciele, były wszystkie nasze dzieciaczki. A co roku dochodzi jakiś mały narybek, dla którego powstają kolejne kocyki;)
Tuż przed Wielkanocą pisałam Wam, że przeprosiłam się z maszyną. To właśnie wtedy powstał kolejny kocyk z miętowym minky oraz piękną i delikatną bambusową tkaniną w ptaszki. Jak widać - będzie córeczka. Ba, już jest, bo dzień po przekazaniu prezentu postanowiła chyba z niego skorzystać i jest już po drugiej stronie brzuszka. Kochana potrójna mamusiu - gratulacje - mam nadzieję, że ten kocyk będzie się dobrze sprawował:)))
Jeśli macie ochotę zobaczyć inne moje kocyki i szyciowe wytwory, zajrzyjcie do zakładki DIY / szycie, u góry strony. Ach jak dobrze mieć porządek na blogu i szablon taki o jakim od dawna marzyłam. Mam nadzieję, że Wam również przypadł do gustu! A gdybyście mieli jakieś uwagi piszcie koniecznie tu czy na maila:)
Pozdrawiam
Magda
To już się stało moją małą tradycją, że z początkiem wiosny lub lata szyję kocyki. Wszystko dlatego, że zakochana w minky postanowiłam ...
.JPG)
Boazeria w stylu angielskim to bardzo dobry pomysł na dodanie elegancji danej przestrzeni. Niezależnie czy jest to gabinet, przedpokój, salon, czy pokój dziecięcy, możemy wykonać ją sami i to stosunkowo niewielkim kosztem. Nie trzeba zamawiać żadnych gotowych elementów, wystarczy dobry plan i wizyta w markecie budowlanym:) Dzisiaj zapraszam Was na instrukcję krok po kroku, w której pokażę Wam całą metamorfozę pokoju mojej córki.
POTRZEBNE MATERIAŁY I NARZĘDZIA
Podstawowe pytanie brzmi: z czego zrobiłam tą boazerię. To nic innego jak pocięte kawałki surowej płyty mdf o grubości 1 cm i przyklejone do ściany. Dzięki temu uzyskałam wyraźne wgłębienia w kształcie prostokątów i oszczędny w formie kształt boazerii, na którym mi zależało. Wymierzyłam ścianę, rozrysowałam układ boazerii (rysunek poniżej) i zamówiłam w markecie budowlanym docięte wg. moich wymiarów kawałki płyty mdf.
ODKLEJANIE TAPETY
Jak wiecie, wcześniej tapeta sięgała do podłogi i zanim przystąpiłam do montażu mojej boazerii musiałam odpowiednio przygotować ścianę. Najpierw rozrysowałam sobie linię wyznaczającą górną krawędź przyszłej boazerii. Około 1 cm poniżej przecięłam tapetę na całej długości ściany.
Następnie mocno zwilżoną gąbką nacierałam kilka razy tapetę, aby namokła. Gdy dobrze wchłonęła wodę, mogłam ją bardzo łatwo odkleić, bez rozdzierania jej na kawałki. Jeśli tapeta się jednak rozrywa lub rozwarstwia, trzeba ponownie ją nawilżyć i spróbować jeszcze raz.
NAKŁADANIE GŁADZI
Ściany w pokoju córki, jak i w całym moim domu są z tynku mineralnego. Nierówne, szorstkie, chropowate. Zupełnie nie nadają się jako baza pod gładkie panele mdf, pod którymi widać będzie spory kawałek ściany, a tym samym różnicę faktur. Ściana miała udawać powierzchnię boazerii. Musiałam ją zwyczajnie wygładzić. Kupiłam wiaderko gotowej masy szpachlowej do gładzi (na 5 m2 zużyłam niecałe 5 kg), pacę oraz gąbkę ścierną do gładzi.
Jak nakładać gładź? Równo. No dobra, bez żartów - poradzę coś, choć nie jestem ekspertem w tym temacie. Zróbcie to w dwóch etapach. Zacznijcie od niewielkiej warstwy około 1 mm, używając pacy równo i stabilnie. Nie wolno robić zatarć i zagłębień, w końcu ma być gładko. Im lepiej Wam wyjdzie pierwsza warstwa tym łatwiej będzie nakładać kolejną. Po wyschnięciu pierwszej przetrzyjcie nierówności gąbką ścierną, odpylcie i można nakładać kolejną warstwę. Ja tą drugą nakładałam jeszcze cieńszą niż ten 1 mm, wypełniając ewentualne ubytki i inne nierówności. Po wyschnięciu szlifujemy dokładnie na gładko i odpylamy (np. odkurzaczem lub pędzlem). Powiem Wam, że jak na pierwszy raz to wyszło super:) Patrząc pod światło nie ma żadnych widocznych nierówności, a to najlepszy sposób, żeby sprawdzić czy gładź jest... gładka:)
MALOWANIE ŚCIANY
Po wykonaniu gładzi nałożyłam pierwszą warstwę farby na amarantową ścianę. Użyłam farby Tikkurila Optiva Matt 5 w kolorze J488 . Jest bardzo gęsta, ale niezwykle wydajna. Jedna warstwa bardzo ładnie zakryła mocny kolor, czego się nie spodziewałam. Uwaga! Nie malujcie okolicznych ścian zanim nie położycie gładzi - będą ponownie zakurzone! Drugą warstwę farby położyłam dopiero po skończeniu boazerii.
MONTOWANIE PŁYT MDF
Zaczęłam od montowania dolnych płyt o wysokości 12 cm. Sprawdziłam czy podłoga z paneli jest równa za pomocą poziomicy i przykleiłam do czystej i odpylonej ściany podstawę mojej boazerii. Gdyby podłoga nie była równa, musiałabym podłożyć kliny w trakcie klejenia, tak aby wyrównać poziom. Następnie przykleiłam pionowe paski zaczynając od tych zewnętrznych. Klejąc sprawdzałam czy pion jest zachowany i tak robiłam z każdym kolejnym elementem. odległość pomiędzy pasami wyniosła około 30 cm.
Po przyklejeniu pionowych pasków, przykleiłam górną listwę. Zarówno dolne jak i górne elementy (w dwóch kawałkach) zamówiłam troszkę ponad długość ściany. Dzięki temu po przyklejeniu mogłam dociąć ręczną piłką odpowiedni kawałek nie martwiąc się o to, czy nie będą za krótkie.
Musiałam również wyciąć otwór pod istniejące gniazdko. Odrysowałam kształt oprawki i wycięłam otwór piłką laubzegą. Szybciej by było wyrzynarką, ale takiej nie posiadam. Otwór przeszlifowałam papierem ściernym. Wszelkie nierówności na stykach płyt zakryłam szpachlówką do drewna, którą po wyschnięciu przeszlifowałam.
GÓRNA LISTWA OZDOBNA
Ponieważ nie znalazłam w markecie żadnej listwy , która odpowiadałaby kształtem i wymiarami jako przykrycie mojej boazerii, musiałam coś pokombinować. Kupiłam płaską listewkę oraz drugą w kształcie litery L i połączyłam je ze sobą. Po przyłożeniu do płyty mdf stworzyły ładną, prostą ozdobę. Zanim jednak je przykleiłam nałożyłam na listewki kilka warstw docelowej farby. Czego użyłam przeczytacie poniżej.
MALOWANIE
Przed malowaniem zabezpieczyłam podłogę i ściany folią oraz papierową taśmą klejącą. Dzięki uprzejmości marki Tikkurila korzystałam z farb z ich oferty. Doradzono mi położenie emalii akrylowej Tikkurila Everal Aqua Semi Matt 40 (rozcieńczonej w proporcji 1:10, kolor G488) jako podkład. Następnie przykleiłam górną listwę ozdobną i po przeschnięciu kleju pomalowałam całość dwukrotnie, tym razem używając akrylowej farby lateksowej Tikkurila Optiva Matt 5, w tym samym kolorze co podkład. Starałam się już nie malować po górnej listwie ozdobnej. Po to pomalowałam ją wcześniej, aby nie bawić się w oklejanie dodatkowo tapety, gdyż mogłabym ją łatwo uszkodzić.
No i to by było na tyle! Wiem, że się trochę rozpisałam, ale myślę że dzięki temu bez problemu będziecie sami mogli zrobić boazerię w iście angielskim stylu. Wiedząc już jak wygląda schemat takiej pracy, bardzo łatwo możecie stworzyć własną wersję, dodawać listewki, zmieniać proporcje, a tym samym jej styl.
Jeszcze dla przypomnienia, wersja przed i po:
Więcej zdjęć z metamorfozy w poprzednim poście.
Pozdrawiam
Magda
Post powstał w ramach współpracy z marką Tikkurila.
Boazeria w stylu angielskim to bardzo dobry pomysł na dodanie elegancji danej przestrzeni. Niezależnie czy jest to gabinet, przedpokó...
Moja królewna to już duża panna. Ma dwa i pół roku, a ten wiek to dla rodzica duże wyzwanie. Nie tylko pod względem wychowawczym;) Mała już dobrze wie, czego chce, i co lubi. Coraz więcej rzeczy w jej pokoju, to wyłącznie jej wybór, na który czasem trzeba przymknąć oko (patrz uwielbienie do hello kitty...). Lubi kolorowe zabawki, ma mnóstwo lalek i swoją własną kuchnię, na której uwielbia gotować. W jej pokoju zabawek raczej przybywa niż ubywa, a to prosta droga do kolorystycznego przesytu. Zdecydowanie trzeba było coś z tym jak najszybciej zrobić, aby nie doprowadzić do czegoś podobnego jak tutaj. Jednym słowem postanowiłam uspokoić trochę królestwo mojej córy. Metamorfoza szybka, łatwa (serio!) i przyjemna. O co chodzi? Dla przypomnienia jak wyglądał pokój wcześniej, zanim obejrzycie poniższe zdjęcia, wstąpcie tutaj. Wszystko będzie jasne. Tapeta w sówki sięgała do podłogi, a jedna ściana była w intensywnym kolorze amarantu. Kiedy w pokoju było niewiele rzeczy, ta dominująca dekoracja miała sens. Teraz już była zwyczajnie zbyt męcząca. Marzyły mi się zmiany, a w planach już od kilku miesięcy myślałam o zrobieniu boazerii w stylu angielskim. W zeszłym tygodniu plan zrealizowałam, a Was zapraszam do oglądania jeszcze cieplutkich, bo dzisiejszych zdjęć:) Jestem ciekawa, czy Wam również przypadnie do gustu ta metamorfoza.
Wykonanie takiej boazerii wcale nie jest trudne i możecie zrobić ją zupełnie sami.
Ja sobie dałam radę, to Wy też dacie;) Satysfakcja gwarantowana!
Już niedługo pokażę Wam krok po kroku, jak się do tego zabrać. Są chętni??
Pozdrawiam ciepło!
Magda
Gdzie kupić:
domek dla lalek: zabawki-z-drewna.pl
łóżeczko dla lalek: kupione na targu:)
dywan: Leroy Merlin
tapeta: modnetapety.pl
farby: tikkurila.pl
szafa, komoda, regał: ikea
łóżeczko: przerobiłam sama (tutaj można zobaczyć jak przerobić swoje)
boazeria angielska: wkrótce przepis na blogu, możesz zrobić ją sam!
Moja królewna to już duża panna. Ma dwa i pół roku, a ten wiek to dla rodzica duże wyzwanie. Nie tylko pod względem wychowawczym;) Mała już...
Zastanawiając się nad wyposażeniem pokoju naszej pociechy, zazwyczaj dokonujemy wyboru na podstawie impulsu. Nie jest to dobra taktyka. Później okazuje się bowiem, że wzorzysta tapeta zupełnie nie pasuje do firanek, dywanu albo gryzie się z ulubioną pościelą dziecka. Nie chodzi przecież o to, żeby stworzyć wnętrze podobne do tego, jakie widzimy w większości przedszkoli. Ja niestety odbierając córkę z placówki, do której uczęszcza, dostaję lekkiego bólu głowy. Wszystkich dekoracji jest tam tak dużo, że aż mnie to odrzuca. Tak samo może być z pokojami naszych pociech. Jeśli wchodzisz do pokoju swojego dziecka i już masz ochotę uciec, ten post jest właśnie dla Ciebie.
Błąd #1: Każda rzecz w pokoju dziecka musi być "wyjątkowa".
Ta "wyjątkowość" to nic innego jak dobieranie rzeczy, które same w sobie mogą być ładne, ale razem tworzą bardzo kolorowe, krzykliwe, przesłodzone, czy mega wzorzyste aranżacje. "Śliczne zasłonki w misie", "piękna pufa w motylki", czy "uroczy dywan w kwiatki"... Tyle wzorów, a każdy tak śliczny, że nie można im się oprzeć. Nagle, kiedy tych "wyjątkowych" rzeczy uzbiera się całkiem sporo, mamy wrażenie, że jesteśmy przeładowani zdobieniami i tą całą ich oryginalnością. I tak powstaje totalny misz-masz. Ktoś powie, że w tym szaleństwie jest reguła. Ale czy na pewno?
Błąd #2. Komplety mebli, czyli wybór oczywisty.
Wygląda to jakby wykupić aranżacje sklepową i ustawić w domu. Co więcej, najczęściej ciężko ją ustawić, bo takie komplety mebli najgorzej się dopasowują do naszych pomieszczeń! Niby jest wybór, duży słupek, mały, średni, komoda, dwie szafy. Tu z szufladą, tam same półki. ALE najczęściej pokoiki dziecięce posiadają nie za duży metraż i wtedy upychamy meble w jednym ciągu, nie patrząc już jak to wygląda.
Błąd #3. Meble z wyrazistym akcentem kolorystycznym
Wszystkie meble z jednego katalogu wyglądają ładnie... tylko w katalogu. Mają mocno sprecyzowaną kolorystykę, najczęściej niestety krzykliwą i pstrokatą. Zielony z pomarańczem, fioletowy z żółtym... Dodajmy do tego zabawki i wszelkie ozdoby, to mamy jarmark w pełnej krasie. I co z tego, że kolory te pojawiają się na np. na kilku frontach czy półkach, a reszta jest np. okleiną dębową (czyt. neutralna)?
Zwróćcie uwagę na foldery reklamowe takich kompletów: na półkach praktycznie nic nie stoi, a jeśli już, to dekoracje są w neutralnej bieli lub szarościach. Kolory ścian, dywan i inne dodatki nie grają tu również żadnej roli. Bo nie mają grać. Ktoś chce sprzedać produkt, dlatego uwypukla go i tworzy iluzję ciekawego wnętrza, z meblami w roli głównej. A teraz wyobraźmy sobie zabawki naszego brzdąca na tych półkach, kolorowy dywan i ściany. Czy wygląda to już tak samo ciekawie?
Błąd #4. Kupujemy meble "na chwilę".
Bardzo często dysponujemy małymi przestrzeniami, a wybieramy meble nie za dużych gabarytów, które są dostosowane do wzrostu lub wieku dziecka... i które szybko z nich wyrasta. Jak zatem poupychać tonę ubrań i zabawek naszej pociechy, gdy meble sięgają nam do brody?
Błąd #5. Kupujemy meble na lata, a najlepiej do 18-tki.
Potem się wyprowadzi i przynajmniej pozostanie nam poczucie, że nie wydaliśmy dużo. Takie rozumowanie jest jakimś nieporozumieniem. Nikogo nie namawiam, żeby wymieniać meble co klika lat. Ale co jeśli dziecko przypadkiem je zniszczy? Meble, zwłaszcza te tanie, to tylko płyta wiórowa z okleiną. Łatwo po kilku latach o ubytki, a nie jesteśmy przecież w stanie upilnować dziecka na każdym kroku. I znów, co jeśli wybierzemy kolorystykę mebli, która się potem zwyczajnie znudzi?
Błąd #6. Dobieramy pod kolor mebli całe wyposażenie.
Kupiliśmy już ten komplet mebli. Stało się. Jesteśmy z siebie zadowoleni, a nasze oczy dostają kolorystycznego oczopląsu. Dlaczego? Bo w myśl zasady, że coś będzie do siebie pasować jeśli będzie podobne, dobieramy w TEJ SAMEJ kolorystyce wszystkie inne dodatki: zasłonki, lampy, kosze/pudełka, itd. Jeśli kolor będzie stonowany, to czemu nie. Ale co wtedy, gdy kolorem dominującym mebli jest np. pomarańczowy?
Jeśli już popełniliśmy ten błąd i zakupiliśmy taki komplet z mocnym kolorystycznym akcentem, nie martwmy się. Da się coś zaradzić. Przecież już pisałam: nie będę Wam doradzać kupienia nowych mebli! Rozstawmy meble "po całym pokoju", nie twórzmy meblościanek. Dobierzmy resztę akcesoriów w stonowanych kolorach, na czele z kolorami ścian!
Błąd #7. Trend: im bardziej kolorowo, tym lepiej, czyli wszystkie zabawki na widoku.
Tu postać z kreskówek Disney'a, tam maskotki Angry Birds, do których akurat nic nie mam, bo mój syn je uwielbia. Tak jak i do tych wszystkich innych zabawek, które posiadają moje dzieci. A dzieciaki lubią kolorowe, najczęściej do tego plastikowe grająco-świecące zabawki. Warto jednak nad tym chaosem jakoś zapanować. Pudła, kosze, kufry, worki, opcji jest mnóstwo. Wystarczy je schować, a unikniemy estetycznego bałaganu. Polecam dobrać też tak meble, aby części "wystawowej" było jak najmniej. Wszelkie schowki i szuflady spełniają się w tym przypadku idealnie. A jeśli nie ma takiej opcji koszyki będą pomocne. Dodatkowo nie będzie pokusy wyciągania wszystkiego na raz, a po skończonej zabawie można szybko posprzątać, by za chwilę wyciągnąć kolejne:) |
| Yayoi Kusama’s ‘The obliteration room’ |
Magda
dobre rady
- 08:05
Nigdy nie rób tego swojemu dziecku! Najczęstsze błędy w aranżacji pokoju dziecięcego
Zastanawiając się nad wyposażeniem pokoju naszej pociechy, zazwyczaj dokonujemy wyboru na podstawie impulsu. Nie jest to dobra taktyka. Póź...
.JPG)
