Zima, zima, zima, pada pada śnieg! No i super, w końcu mamy full śniegu*, zimą można się cieszyć w pełni i jak to zwykle bywa wraz z począt...
 |
| fot. Michał Skorupski |
Pewnego pięknego, wrześniowego dnia, miałam przyjemność gościć u siebie wyjątkowy duet. Cały tydzień przygotowywałam się na ich wizytę... szorując chałupę od podszewki, zupełnie jakbym robiła świąteczne porządki... ale było warto ;))) Przyjechali bowiem do mnie stylistka Agnieszka Wrodarczyk wraz z fotografem Michałem Skorupskim, by zrobić u nas zdjęcia! :))))
Cały dzień zleciał nam bardzo intensywnie, bo roboty było mnóstwo! Ustawianie lamp, próbne zdjęcia, przestawianie i przestawianie... kolejny kadr i tak w kółko. Próbowałam podpatrywać co nieco, by się czegoś poduczyć i teraz mi się marzy chociażby taka mała blenda z lampą do pomocy przy moich zdjęciach... Póki co to było dla mnie świetne doświadczenie, a samo podglądanie fachowców przy pracy pewnego rodzaju spełnieniem marzeń :)))
fot. Michał Skorupski Pewnego pięknego, wrześniowego dnia, miałam przyjemność gościć u siebie wyjątkowy duet. Cały tydzień przygotowy...
Piątek trzynastego... to chyba dobry moment, żeby wpaść z nowym wpisem w klimacie... jeszcze świątecznym??? :))
Nie, to nie dowcip, ani nie psikus, po prostu robiąc te zdjęcia jeszcze w grudniu tak się zabierałam do pisania... że sami widzicie, hahaha ;) Żal jednak nie pokazać tych zdjęć, choćby ku pamięci lub jako inspirację na przyszły rok. I spokojnie, nie ma tu czarnego kota tym razem, więc śmiało, zapraszam do oglądania :)))
Piątek trzynastego... to chyba dobry moment, żeby wpaść z nowym wpisem w klimacie... jeszcze świątecznym??? :)) Nie, to nie dowcip, ani n...
Witajcie Kochani :) Mamy w końcu grudzień :)))) To oznacza, że można rozpocząć rozpakowywanie uroczych, małych i dużych prezencików z kalendarzy adwentowych. Nasz kalendarz planowałam od dawna... ale tylko jego wypełnienie:P Chciałam przede wszystkim sprawić dzieciom każdego dnia drobną przyjemność w oczekiwaniu na Święta. Ten czas, gdy codziennie otwieramy nową paczuszkę i ta wspólna radość, są bezcenne :) Nie chciałam popaść w przesadę, bo zasypywanie prezentami to nie jest coś, co potrzeba moim dzieciom. Ale jakiś drobiazg, zadanie lub wspólna aktywność, to już coś co satysfakcjonuje każdego. W naszym kalendarzu znalazły się więc drobne zabawki, zadania i aktywności (np. zrobienie gniotków z balonów, pieczenie pierników, robienie ozdób itp.), wyjście do kina, parę książek (tych nigdy dość) i słodycze. Ot, takie małe rzeczy, które i tak byśmy razem robili, ale pięknie opakowane stają się jeszcze bardziej wyjątkowe:)
Nie planowałam natomiast szczególnie jak będzie finalnie wyglądał kalendarz. Wyszło w tzw. praniu ;) Zaczęło się od tego, że latem(!) kupiłam torebeczki z czarnymi choinkami do pakowania prezentów. Wszelkie wstążki, sznureczki miałam już od dawna, papiery do pakowania prezentów też zbieram z tzw. odzysku ;) Papierowe zawieszki dostałam w prezencie od siostry, która genialnie trafiła w mój gust :))) Także od niej dostałam szablony cyferek wielokrotnego użytku, które genialnie sprawdziły się do oznakowania paczek. Z jesiennego spaceru przywlokłam do domu długą gałąź, która ogromnie mi się spodobała ;) Dokupiłam tylko ozdobny papier do pakowania prezentów, białą bibułę i kartki zabrałam z dziecięcych zapasów i zaczęłam pakowanie... Nie ukrywam trochę czasu to zajęło, bo chciałam, żeby pakunki wyglądały różnorodnie, logistyka była tutaj mocno konieczna ;)) Skończyłam wczoraj przed północą, jeszcze dumna zdążyłam wrzucić zdjęcie na mój instagram i padłam spać. Nie spodziewałam się, że rano zobaczę tyle pozytywnych komentarzy na temat kalendarza! W końcu to nic odkrywczego, pomysł na "prezenty na patyku" wykorzystywało już wielu ;))) Zachęcona jednak przez Was postanowiłam szybko zrobić parę zdjęć i uwiecznić pracę, zanim zaczniemy odpakowywać pierwsze paczuszki. Udało się i tym samym mogę zamieścić tu zdjęcia, ku pamięci i oczywiście żeby Was zainspirować :)))
Witajcie Kochani :) Mamy w końcu grudzień :)))) To oznacza, że można rozpocząć rozpakowywanie uroczych, małych i dużych prezencików z k...
Rozpoczęliśmy Adwent. Dziś w wielu domach zapalono pierwszą świeczkę, oznaczającą oczekiwanie. To przepiękny czas i chciałabym życzyć Wam, żeby każdy dzień odliczania do Świąt był wyjątkowy. Dajmy sobie więc troszkę czasu na wszelkie nasze plany, spokoju, nadziei i miłości. Spędźmy te dni na radosnym przygotowywaniu, bo te dni tak szybko mijają...
Warto więc nawet podczas robienia ozdób postawić na prostotę. Dziś rano przejrzałam szafki w poszukiwaniu tego "czegoś" co posłuży mi do stworzenia naszego świecznika adwentowego. Wyciągnęłam cztery szklane pojemniki, do robienia domowego jogurtu, świece, których zawsze mam zapas, drobne czerwone gwiazdki, laski cynamonu, które służą mi niezmiennie od paru lat i różne wstążeczki. Parę dni temu zrobiłam też z dziećmi masę porcelanową i tak powstały śnieżynki oraz cyferki. Szybki pomysł i fajny efekt. Co Wy na to? :)))
Przepis na masę porcelanową znalazłam na youtubie, jest ich mnóstwo, ja lekko zmodyfikowałam ten znaleziony, bo brakowało mi sody, ale wyszło całkiem nieźle, więc Wam go poniżej podaję. Nawet jak proporcje będą lekko inne, nic się nie stanie :)
SUCHA MASA PORCELANOWA
1 szklanka sody oczyszczonej
1/2 szklanki mąki ziemniaczanej
3/4 szklanki wody
Do rondelka wsypujemy wszystkie składniki i mieszamy, podgrzewamy na wolnym ogniu aż do zgęstnienia masy (na baaardzo gęsty kisiel). Następnie, gdy lekko ostygnie, ugniatamy na jednolite ciasto, można lekko podsypać mąką ziemniaczaną. Wałkujemy na blacie obsypanym delikatnie mąką, wycinamy różnorodne kształty, dziurki do późniejszego powieszenia ozdób i zostawiamy do suszenia. Mi parę dużych gwiazdek się wybrzuszało podczas schnięcia, więc następnym razem suszyć będę na kratce do ciastek, myślę że wtedy nie będzie problemu. Masa schnie 2-3 dni. Ozdoby po wyschnięciu pięknie się mienią, niczym posypane śniegiem.
Miłego popołudnia Kochani :) Następnym razem zapraszam na post z zimowymi dekoracjami, który już prawie mam dla Was gotowy i kolejnym diy :)
Buziaki
Magda
Rozpoczęliśmy Adwent. Dziś w wielu domach zapalono pierwszą świeczkę, oznaczającą oczekiwanie. To przepiękny czas i chciałabym życzyć ...
Zewsząd docierają do mnie informacje o panoszącej się na północy Polski zimie. Sypnął już pierwszy śnieg, a gdzieniegdzie to nawet co nieco zasypał! Natomiast w naszym Wrocławiu jeszcze jesiennie, choć ostatnie dni przyniosły spore ochłodzenie. I choć moje dzieci wciąż dopytują się o ich ukochany biały puch, ja go jeszcze nie wyczekuję. Wszystko w swoim czasie, a póki co cieszę się zaciszem naszego domowego gniazdka i przytulnością, które oferuje :)
Jak co roku jesienną porą wyciągam więcej poduszek i pledów niż potrzeba. To już swego rodzaju uzależnienie chyba, bo nie potrafię oprzeć się miękkim materiałom i puszystym fakturom :))) Właśnie te puchate koce spełniają funkcje dodatkowych dywaników, na których można grać w gry z dzieciakami i robić imprezki. Wieczorami, gdy dzieciaki są już po kolacji i w piżamkach, rozkładamy koce przed cudownie rozgrzanym kominkiem, przynosimy gry i książki, a ja przygotowuję drobne przekąski. Wszystko pod hasłem "robimy imprezkę";)) Niby nic takiego, a tu nagle codzienność przyjmuje jakiś magiczny wymiar, czytanie staje się jeszcze przyjemniejsze, a gry bardziej wciągające. Bardzo się cieszę, że każdego roku wymyślamy wspólnie coś nowego, aby być razem i cieszyć się sobą. Takie nasze małe, rodzinne tradycje.
Jesienne kadry, z którymi do Was dzisiaj przychodzę, pochodzą z różnych dni, ot taka nasza jesień w pigułce. Dlatego zobaczyć możecie tu zmieniające się dekoracje, różne ujęcia i stylizacje, które zrobiłam z naturalnych materiałów, suszone kwiaty i drewniane dodatki. Są one dopełnieniem naszego wnętrza, nie dominują, ani też nie gubią się we wnętrzu. Nie ma tu przesady, jest naturalnie, czyli tak jak lubię.
Przytulna jesień nie mogłaby się dla nas obejść bez pyszności na stole. Wspólne gotowanie, pieczenie ciast i podjadanie to coś, co zdecydowanie umila nam wieczory. Sporo nowych przepisów wypróbowałam ostatnio, a niektóre na stałe zagoszczą u nas jako nasze ulubione. A gdy tylko okazuje się, że ciasta wyszło za dużo, zawsze można się podzielić z bratnią duszą lub zaprosić rodzinę na spontaniczny poczęstunek.
Wiecie co, zawsze jesienią łapałam jakąś chandrę, zawsze pogoda mi doskwierała, a marzenie o zimie były jedyną rzeczą, która pomagała mi przetrwać ten okres. A teraz? Mam zupełnie odwrotnie! Jestem wdzięczna za czas, który mogę poświęcić na zabawę z dziećmi, za każdą ich pracę i serce włożone w przygotowania jesiennych dekoracji. Za spokój i ciepło domowego ogniska, za pachnący obiad na stole i spokojne wieczory z mężem, gdy tylko czas nam na to pozwoli. Nie wyczekuję już tak mocno tej zimowej magii, nie wodzę tęsknymi oczami za dekoracjami świątecznymi, bo dobrze mi tu i teraz. Każdy sezon ma tyle do zaoferowania, wystarczy pomysł, pogoda ducha i dobre chęci :)))
Przesyłam pozdrowienia i żegnam się z Wami widokiem naszego ogródka w słonecznym, jesiennym wydaniu :)))
Czyż jesień nie jest cudowna?
Buziaki
Magda
Zewsząd docierają do mnie informacje o panoszącej się na północy Polski zimie. Sypnął już pierwszy śnieg, a gdzieniegdzie to nawet co ni...
Witajcie!
Zapraszam Was dziś... do stołu :) Jesień w pełni, skorzystajmy z tego. Nie ma co jeszcze się porywać na zimowe ozdoby, choć z jednej strony aura za oknem ku temu sprzyja, a z drugiej lada moment usłyszymy w radiu pierwszy zwiastun zimy pt. "All I want for Christmas" ;) I choć przygotowania do świąt już niedługo czas zacząć (np. nastawić ciasto na pierniczki dojrzewające) to u nas wciąż jesiennie, wciąż cieszymy oczy własnoręcznie zrobionymi ozdobami stołu.
Witajcie! Zapraszam Was dziś... do stołu :) Jesień w pełni, skorzystajmy z tego. Nie ma co jeszcze się porywać na zimowe ozdoby, choć...
Długo czekałam na tą zmianę i w końcu mam Was gdzie ugościć :))) Mowa oczywiście o naszej nowej kanapie, która zmieniła cały wystrój strefy wypoczynkowej salonu.
Patrząc wstecz, na zdjęcia z różnych lat prowadzenia bloga, jedna myśl zawsze gdzieś tam była z tyłu głowy: wszystko fajnie, ale trzeba wymienić kanapę. Pamiętacie jaka była, a raczej były??? Dwie sofy, dwójka i trójka, w szarym obiciu z kwiecistymi poduchami. Kształt prosty, nowoczesny, ale patrząc z perspektywy czasu trochę do naszego nowego wystroju za toporny. Ot, zwykłe nowoczesne kanapy. Przez długi czas zmienialiśmy miejscami obie sofy, by finalnie stwierdzić, że jako narożnik pasują nam najbardziej.
Długo czekałam na tą zmianę i w końcu mam Was gdzie ugościć :))) Mowa oczywiście o naszej nowej kanapie, która zmieniła cały wystrój strefy...
Czasem nieprzewidziane sytuacje, zamiast utrudniać nam życie, stwarzają nowe możliwości. Tych zdjęć świątecznego stołu by tu nie było, gdyby nie nagła zmiana naszych wielkanocnych planów. Wielki Piątek zakończył się wielką gorączką u naszej najmłodszej pociechy i tak już to trwało do niedzieli wieczór. Szybko zdecydowaliśmy, że nie ma się co męczyć i w tym roku zostajemy na święta w domu. Żal troszkę, bo mieliśmy już umówione spotkania rodzinne, a zapowiedzi pogodowe były bardzo optymistyczne. A tu takie jaja;)
Już się trochę przyzwyczaiłam do tych naszych nieprzewidzianych sytuacji, co to jak grom z jasnego nieba spadają. I już chyba przezorniejsza się zrobiłam, bo wszystkie około świąteczne sprawunki ogarnęłam dzień wcześniej, jedzenie zrobiłam wprzód i zawekowałam, a na koniec zostawiłam sobie najprzyjemniejsze, czyli ciasta.. Rodzinka zaś zapewniła nam dodatkowe urozmaicenie świątecznych potraw i pyszny obiadek na niedzielę. W takich sytuacjach nawet kryzysy są niestraszne ;)
Na naszej dekoracji stołu zamieszkały na chwilę zajączki i "kryształki". Pierwszy raz robiłam lukrowane ciasteczka na Wielkanoc i zdecydowanie muszę zaopatrzyć się w jakieś tematyczne foremki. Wszelkie zajączki, jajka itd. wykrawałam ręcznie nożykiem :D Mamy poniedziałek, a połowy jadalnych dekoracji już nie ma... ;) Znów ozdoby są proste i delikatne.
Pomimo tego, że nie szykowałam się specjalnie na święta w domu, wyszło smacznie i pięknie. Bardzo się cieszę, że znalazłam chwilę (dosłownie!) na zrobienie tych paru zdjęć. I to by było na tyle naszych świątecznych migawek. Ale nie uciekajcie za szybko z bloga, poczęstujcie się wielkanocnym zajączkiem, bo już za chwil parę wyniki konkursu (w poście konkursowym) oraz zapowiedziany post z tajemniczą kanapą ;D
Buziaki
Magda
Czasem nieprzewidziane sytuacje, zamiast utrudniać nam życie, stwarzają nowe możliwości. Tych zdjęć świątecznego stołu by tu nie było, ...
W końcu przyszła wiosna nasza ukochana. Zesłała parę słonecznych uśmiechów, nakryła się chmurami i sypnęła śniegiem. Deszczu również nie poskąpiła, ale kto by miał tam jej za złe. Ot taka jej uroda. Wiosno, cieszę się, że już jesteś :)
W domu akcenty wiosenne już od miesiąca się pojawiały to tu, to tam. Najczęściej kwiatowe drobne dekoracje, cebulki hiacyntów, tulipany i żonkile. Raz żółty, raz różowy, nie byłam wybredna w kolorach, bo skoro tak pięknie kwiaty wiosną zaczynają kwitnąć, to co ja tam będę marudzić.
W końcu przyszła wiosna nasza ukochana. Zesłała parę słonecznych uśmiechów, nakryła się chmurami i sypnęła śniegiem. Deszczu również nie po...
Słuchajcie, wiosna idzie, wiosna!
Nawet jeśli u Was jeszcze śnieg za oknem. Nawet jeśli plucha pod butami. Albo mroźny wiatr wciskający się w zakamarki płaszczy i zimowych kurtek. Wiosna idzie i świetnie, bo stęskniłam się za nią bardzo.
Wczoraj zaplanowałam tegoroczny warzywnik, kupiłam nasiona i przemyślałam jakimi kwiatami chcę obsadzić rabatki i donice. W domu co jakiś czas pojawiają się świeże kwiaty cięte, albo kolejne cebulowe, których uroku nie potrafię sobie odmówić pomimo szybkiego ich przemijania. Na ogrodzie porobiłam pierwsze porządki, głównie pozbierałam liście, które przywiało z okolicznych drzew oraz zabezpieczyłam rabatki i grządki przed naszym kotem, który bynajmniej nie podjadał roślinek, nic z tych rzeczy...To już kolejny raz, kiedy musiałam się zmierzyć z tą przykrą niespodzianką, o której wolałabym więcej nie wspominać.
Wczoraj zaplanowałam tegoroczny warzywnik, kupiłam nasiona i przemyślałam jakimi kwiatami chcę obsadzić rabatki i donice. W domu co jakiś czas pojawiają się świeże kwiaty cięte, albo kolejne cebulowe, których uroku nie potrafię sobie odmówić pomimo szybkiego ich przemijania. Na ogrodzie porobiłam pierwsze porządki, głównie pozbierałam liście, które przywiało z okolicznych drzew oraz zabezpieczyłam rabatki i grządki przed naszym kotem, który bynajmniej nie podjadał roślinek, nic z tych rzeczy...To już kolejny raz, kiedy musiałam się zmierzyć z tą przykrą niespodzianką, o której wolałabym więcej nie wspominać.
Wiosną najlepiej o nowe plany i powiew wiosennej świeżości. W salonie stanęła już nowa sofa, więc czekam tylko na piękne słońce, aby porobić zdjęcia:))) Czekam jednak niecierpliwie, bo bardzo chciałabym już teraz (natychmiast!) ją Wam pokazać, jestem tak z niej zadowolona:))) Poza tym wciąż brakuje mi chwili, aby pokazać Wam zmiany w pokoju córki, która doczekała się nowego, dorosłego łóżeczka! Sporo się zatem zmieniło, zwłaszcza że ostatni raz pokazywałam Wam ten pokój rok temu! Mam jeszcze parę pomysłów w zanadrzu, jak i kolejne meble wyszperane do przerobienia, więc cóż... nie mogę się doczekać tej wiosny! Chciałabym już móc otwierać okna na oścież i suszyć pranie na dworze. Chciałabym sadzić, przesadzać i relaksować się w ogrodzie. Chciałabym w krótkim rękawku wyjść rano na świeże powietrze i rozkoszować się nawet tym jeszcze lekko chłodnym porankiem. Wiosno, przybywaj!!
No dobra, ale o plakatach miało być, a ja tu plotę na potęgę. Więc słuchajcie moi mili, mam dla Was nie lada gratkę:
piękne WIOSENNE PLAKATY autorstwa Ewy Leszczuk. Zupełnie za darmo!
Słuchajcie, wiosna idzie, wiosna! Nawet jeśli u Was jeszcze śnieg za oknem. Nawet jeśli plucha pod butami. Albo mroźny wiatr wciskający s...
Hej! Nie macie już dość? Wszędzie, dosłownie wszędzie widzę dwa kolory. Wszyscy na hura zdecydowali się przemalowywać swój świat na szaro i biało i... no właśnie co dalej? Większości niestety pomysły się kończą. Skąd wyciągam takie wnioski? Z obserwacji, głównie prężnie działających grup facebookowych związanych z aranżacjami i urządzaniem domu, gdzie co kolejny remont to mieszkanie wygląda tak samo. I znów nasuwa się pytanie, ale co dalej???
Nie wystarczy bowiem zastosować tych dwóch kolorów i cieszyć się z udanej metamorfozy. Biele i szarości to nie wszystko, chyba że ktoś konsekwentnie i umiejętnie dopracowuje wystrój domu w tym właśnie kierunku. I tak też można, tylko trzeba to robić z głową.
Powiecie - ale hola, hola - ty też masz szare ściany i białą kuchnię! No właśnie, mam. I do siebie również kieruję ten mały prztyczek w nos ;) Ja również stworzyłam swoją bazę. Tak jak mi się podobało, tak jak to sobie wymyśliłam parę lat temu. Tylko różnica jest taka, że nie zamierzam na tym poprzestać, bo byłoby strasznie nudno! I zbieram od dawna dodatki, dobieram meble, a wszystkie biele i szarości traktuję jako tło. Wciąż mam ogromną potrzebę tych dwóch kolorów, które dają mi ukojenie. Które pozwalają wśród rozrzuconych dziecięcych pstrokatych zabawek poczuć swój mały zen ;) Wiem jednak, w którym kierunku dążę i nieustannie szukam inspiracji, do czego i Was zachęcam.
Zapraszam dziś do świata pięknych, nietuzinkowych wnętrz. Ład, harmonia, kolor i wyrazistość - to ich cechy. A w tle biele, szarości, chłodne beże i kremy. Baza idealna. Ja jestem totalnie zauroczona i mogłabym tak oglądać je godzinami :)
Hej! Nie macie już dość? Wszędzie, dosłownie wszędzie widzę dwa kolory. Wszyscy na hura zdecydowali się przemalowywać swój świat na szaro i...
